Wpływ działalności gospodarczej człowieka na środowisko przejawia się na różne sposoby. Najbardziej bezpośrednio przez nas odczuwalnym efektem jest wzrost średniej temperatury w przyziemnej warstwie atmosfery. Nie mniej znaczącym przejawem ludzkiej ingerencji jest zaburzenie cyklu hydrologicznego Planety. Równowaga rzeczna, średnie regionalne wysokości opadów, wilgotność gruntu wykazują zmienność związaną z czynnikiem antropogenicznym.

Wzrost temperatury atmosfery jest konsekwencją emisji gazów cieplarnianych. Inny, niemniej istotny element klimatu, jakim jest całkowita zawartość pary wodnej w atmosferze, jest znacznie trudniejszy do oszacowania.

Na podstawie obrazów satelitarnych otrzymanych za pomocą czujnika działającego w paśmie mikrofal (Special Sensor Microwave Image SSM/I), naukowcy stwierdzili, że całkowita zawartość wilgoci ponad powierzchnią oceanów wzrosła w dekadzie 1988-1997 wzrosła o 0.41 kg/m³ .

Następnie przeanalizowano wyniki 22 różnych modeli klimatologicznych i stwierdzono, że wielkość i charakter obserwowanych zmian zawartości pary wodnej w badanej dekadzie, dają się łatwo połączyć ze wzrostem zawartości gazów cieplarnianych w atmosferze.

Człowiek poprzez swoją działalność pozostawia trwałe piętno oddziałując na wiele powiązanych z sobą elementów, naruszając w ten sposób delikatną równowagę Planety.

Badania, które to potwierdziły w odniesieniu do zmian zawartości pary wodnej w atmosferze, jednocześnie stanowią dowód na spójność teorii reprezentowanej przez modele z przeprowadzonymi obserwacjami. Oby coraz lepsze rozumienie otaczającego nas Świata wpływało na mądrzejsze gospodarowanie tym, czym nas obdarza.